แรงตึงเชิงโครงสร้าง
“ตราบใดที่ยังมีคนแบกไหว ระบบจะดูเหมือนทำงานได้ แม้ต้นทุนกำลังถูกผลักไปให้คน”
ผู้นำบางคนแบกทุกอย่างไว้เอง ไม่ใช่เพราะมอบหมายงานไม่เป็น แต่เพราะไม่เชื่อว่าโครงสร้างจะรับน้ำหนักได้หากไม่มีตน
การเติบโตจึงถูกแปลว่าเพิ่มสินค้าและกิจกรรมตลอดเวลา ส่วนแรงจูงใจค่อย ๆ กลายเป็นแรงกดดันที่พูดในชื่อของแรงบันดาลใจ
เมื่อมองแบบเจ้าของ สิ่งที่เสนอได้มากขึ้นดูเหมือนโอกาส และกิจกรรมที่มากขึ้นดูเหมือนความก้าวหน้า
แต่เมื่อมองทั้งระบบ ภาระที่เพิ่มขึ้นโดยไม่มีโครงสร้างรองรับ คือการสะสมความเสียหายทีละน้อย
ความต่างจึงไม่ได้อยู่ที่ใครมีเจตนาดีกว่า แต่อยู่ที่วิธีคิดแบบหนึ่งให้เจ้าของเป็นศูนย์กลาง ขณะที่อีกแบบถามว่าระบบจะอยู่ต่อได้โดยไม่ทำให้คนหมดแรงหรือไม่
ตราบใดที่ยังมีคนแบกไหว ระบบจะดูเหมือนทำงานได้ แม้ต้นทุนกำลังถูกผลักไปให้คน
